برای اینکه جامعه توانبخشی به این مطالب معترض نشود اول از صنف کاری خودم شروع میکنم:

به نظر شما گفتاردرمانگر خبره از چه تجهیزاتی استفاده میکند؟

چه درمان هایی به کار میبرد؟

در زمان تجربه کاری خود بارها با مراجعینی برخورد داشتم که بعد از اینکه برایشان از اختلال و درمان آن توضیح می دادم می پرسیدند"یک دارویی نیست که سریعتر جواب بگیریم؟" یا اینکه"ما وقت و حوصله این تمرینات را نداریم" شاید برخوردهایی از این قبیل باعث شده که متاسفانه بعضی از همکاران به جای به کار بردن شیوه های اصولی و علمی درمان در جلسات گفتاردرمانیُُ از روش های نامعقولی مانند طب سوزنی یا ماسازهای غیرضروری و یا.... استفاده میکنند. به این ترتیب بسیاری از افراد بی خبر احساس رضایت کرده و درمانگر نیز خسته نمی شود!!!!!!بعد از چند جلسه درمان نیز افراد مایوس شده و درمانگر خود را عوض کرده(روش صحیح)و یا اینکه از درمان صرف نظر می کنند!!!!!!!شاید هم بگویند گفتاردرمانی بی فایده است!!!!

درمان اختلالات گفتاری زمان بر بوده و نیاز به تمرین در منزل دارد. پس از تمام مراجعین کلینیک های گفتاردرمانی تقاضا دارم با صبر و حوصله تمرینات خود را انجام داده و در نظر بگیرید که گفتاردرمانی بدون استفاده از دارو (توسط گفتاردرمانگر) می باشد.

یک گفتاردرمانگر خوب فردیست که اهداف درمانی را به هدف های کوچکتر تبدیل کند و با توجه به توانایی های فرد و علایق او از روش های مختلف برای رسیدن به هدف استفاده کند. مثلا در کودکان باید تمرینات را در قالب بازی هایی به کار برد تا  کودک خسته و بی حوصله نشود  و ما نیز از برنامه درمانی خود دور نمانیم.